Ένα ιδιότυπο “Hotel” για όσους δεν κοιμούνται… στην Καλών τεχνών

0

Δεν πρόκειται για το “Hotel California”, αν και θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχει κάποια κοινά στοιχεία… Πρόκειται για ελληνικό έργο που εμπλέκει διάφορες τέχνες, εξού και παρουσιάζεται στην σχολή Καλών Τεχνών.

Από την Ηρώ Μητρούτσικου

Βlindspot

Η θεατρική ομάδα «blindspot theatre» ασχολείται με πολύ ιδιαίτερα πρότζεκτ. Πέρυσι παρουσίασε την “Έντα Γκάμπλερ” στη Στέγη Γραμμάτων&Τεχνών, πρόπερσι το “X-Tokyo” (2012-13) στο Από Μηχανής Θέατρο, το 2011 το “Park Life” μια παράσταση μέσα σε ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο στο γκαράζ του Ιδρύματος Κακογιάννη, ενώ το 2009 την “Πτώση” του Καμύ στο Bios. Με ιδρυτικά μέλη την ηθοποιό Γιώτα Αργυροπούλου και τον σκηνοθέτη Μιχάλη Κωνσταντάτο, η ομάδα επιστρέφει με το νέο της πρότζεκτ, με τίτλο “Hotel”.

Οι παραστάσεις αυτής της κολλεκτίβας μπλέκουν την κινηματογραφική γλώσσα με τη θεατρική, καθώς και με τη λογική της εγκατάστασης (installation), συνθέτουν στοιχεία από διαφορετικές τέχνες και πραγματοποιούνται με τη συνεργασία διαφόρων καλλιτεχνών. Στόχος είναι η δημιουργία έργων που αναφέρονται στη σύγχρονη πραγματικότητα και αναπτύσσουν μέσω της αναπαράστασης, μια βιωματική σχέση με τον θεατή.
Συχνά ο χώρος δράσης των ηθοποιών χωρίζεται από τους θεατές με γυαλί…

Η ιδέα για το νέο έργο προέκυψε από μία φράση που ακούμε συνεχώς γύρω μας τελευταία: «Δε μπορώ να κοιμηθώ πια».

Πάντα υπάρχει κάτι πίσω από αυτή την έλλειψη επιθυμίας ή την αδυναμία για ύπνο. Αμερικανικές μελέτες αναφέρουν ότι το 20-40% όλων των ενηλίκων πάσχουν από αϋπνία (ή διαταραχές ύπνου) σε κάποια στιγμή της ζωής τους, οι μισοί από αυτούς είναι 40 ετών και άνω, ενώ οι διαταραχές ύπνου στοιχίζουν στο ταμείο της δημόσιας υγείας της Αμερικής $6δις. Με βάση την αρχική ιδέα και μετά από πολύ έρευνα προέκυψε η ιδέα να στήσουν μια φανταστική υπηρεσία που θα προτείνει θεραπείες στους εν δυνάμει πελάτες της, οι οποίοι αντιμετωπίζουν διαταραχές ύπνο.

Πέρα από το πρόβλημα, οι αιτίες είναι βαθύτερες: η αγωνία για την δουλειά (αν και ο πρωταγωνιστής έχει εξαιρετικές επιδόσεις στην εταιρεία που δουλεύει), οι τύψεις και η σύγκρουση μεταξύ προσωπικής και ηθικής επιβίωσης, η συναισθηματική δυσκολία σύνδεσης με άλλους ανθρώπους καθώς και η εσωστρέφεια που προκαλούν οι δύσκολες κοινωνικές συνθήκες.

Hotel: η υπόθεσηΈνα ιδιότυπο “Hotel” για όσους δεν κοιμούνται…στην Καλών τεχνώνΣτη σύγχρονη Ελλάδα, ή σε ένα κοντινό μέλλον, ένας άντρας κατεβαίνει τα σκαλιά του Hotel, κουρασμένος από την χρόνια αϋπνία του και κάνει check-in στην υπηρεσία ύπνου (www.hotelproject.org), η οποία θα τον βοηθήσει να νιώσει καλύτερα και να καταφέρει να κοιμηθεί. Όλο το προσωπικό είναι στην διάθεσή του, για να τον βοηθήσει να βρει την πολυπόθητη ηρεμία.

Ψυχολόγοι-ηθοποιοί ενημερωμένοι από το προσωπικό του ημερολόγιο, είναι έτοιμες να δώσουν ζωή σε επιλεγμένες αναμνήσεις, τις οποίες ο ένοικος τους έχει διαλέξει να ξαναζήσει μαζί τους. Μέσα σε αυτό το ελεγχόμενο περιβάλλον οι ένοικοι έχουν την ευκαιρία να αλλάξουν, αν θέλουν, την ιστορία της ζωής τους, διορθώνοντας τα λάθη του παρελθόντος αλλά και να αποκτήσουν μια καλύτερη συνείδηση αυτού, βλέποντας το ζωντανό και πάλι μπροστά τους. Επίσης, να δουν να αναπαρασταίνονται διαφορές φαντασιώσεις και κρυφές τους επιθυμίες. Με αυτό τον τρόπο, οι ένοικοι του «Hotel» κάνουν μια βουτιά στο συνειδητό και το ασυνείδητο τους. Ταυτόχρονα, ένα ζωντανό ακροατήριο (οι θεατές) παρακολουθεί το θέαμα που προσφέρει η προσωπική ζωή του κάθε πελάτη. Κάποια στιγμή, όμως, τα πράγματα παρεκτρέπονται ή όχι; Τί είναι πραγματικό και τι κατασκευασμένο, τι συμβαίνει στην πραγματικότητα στο «Hotel», τί είναι αληθινό και τι ψέμα; Ποιό είναι το μυστικό που κρύβει ο άντρας;

«Hotel»: η παράσταση

Κατηφορίζοντας προς το ζεστό, μοντέρνο θεατράκι της σχολής Καλών Τεχνών, βρίσκεσαι σε μια αίθουσα (το φουαγιέ εν προκειμένω), το οποίο είναι διαμορφωμένο σα ρεσεψιόν ξενοδοχείου: Ξύλινο πάσο, θέσεις για κλειδιά και αντικείμενα, ταμπέλα, καθίσματα και έργα τέχνης (που φιλοτέχνησαν οι φοιτητές της σχολής Καλών Τεχνών ειδικά για το «Hotel», με θέματα τον Ύπνο και την Αϋπνία), απαρτίζουν αυτό το σκηνικό.

Μπαίνοντας στο θέατρο ο θεατής παρακολουθεί, από οθόνη, την κίνηση στο φουαγιέ. Έτσι παρακολουθεί και την πρώτη σκηνή του έργου. Ο άνδρας εισέρχεται στο φουαγιέ με την βαλίτσα του και αφού τελειώσουν τα διαδικαστικά για τη διαμονή του με τη ρεσεψιονίστ, τα οποία παρακολουθείς από την οθόνη, ο άνδρας μπαίνει στην θεατρική αίθουσα -με την βαλίτσα του πάντα- και έπειτα στο δωμάτιο του.

Το σκηνικό (Κώστας Παππάς) παρουσιάζει δυο διπλανά δωμάτια ξενοδοχείου, με ιδιαίτερα και πολυμορφικά έπιπλα, των οποίων οι τοίχοι είναι από γυαλί, ώστε να επιτρέπει την θέαση. Οι θεατές γίνονται κι αυτοί μέρος της παράστασης (αν και δεν υπάρχει διάδραση). Στο ένα δωμάτιο θα διαμείνει ο πρωταγωνιστής, ενώ το άλλο το χρησιμοποιούν οι υπάλληλοι του ξενοδοχείου για να του παρουσιάσουν σκηνές από την ζωή του, τις οποίες ζήτησε να ξαναζήσει…

Οι θεατές παρακολουθούν την παράσταση να εξελίσσεται είτε μέσα από την οθόνη, που παρουσιάζει σκηνές από πολλαπλές κάμερες ασφαλείας, ακόμα κι από τον διάδρομο, είτε μέσα από το γυαλί του δωματίου, είτε και μπροστά τους, χωρίς κάτι –αυτή τη φορά- να τους χωρίζει, ενώ στην σκηνή της ανάμνησης του πρώτου ραντεβού του με τον μεγαλύτερό του έρωτα στο σινεμά χρησιμοποιείται προτζέκτορας.Ένα ιδιότυπο “Hotel” για όσους δεν κοιμούνται…στην Καλών τεχνώνΕνδεικτικά αλλά όμορφα κοστούμια (Ελισάβετ Κοκκονάρη): σε τόνους του μπλε του άντρα, γκρι, κομψή και σέξι η στολή των υπαλλήλων, ενώ το μόνο χρώμα στην σκηνή το φέρνει η σύζυγος του πρωταγωνιστή. Καλές ερμηνείες, μια πολύ όμορφη χορογραφημένη σκηνή, σωστοί φωτισμοί (Γιάννης Φώτου), κωμικά στοιχεία, ρεαλιστικοί ρυθμοί και υποκριτική που παραπέμπουν σε ταινία, στοιχεία θρίλερ, μυστήριο, αλλά και η απαραίτητη γυναικεία φιγούρα, η οποία παρότι δεν γνωρίζει τον πρωταγωνιστή-θύμα, για κάποιον λόγο που αγνοούμε όλοι, εκείνη τον βοηθάει, όπως συμβαίνει στα αστυνομικά κόμικς.

Πρόκειται για μια πολύ ιδιαίτερη παράσταση, που αξίζει κάποιος να την παρακολουθήσει κάποιος, παρόλο που κάποια στιγμή σε κουράζει ο ρεαλιστικός της ρυθμός. Το τέλος, όπου προβάλλονται από τον προτζέκτορα οι υπότιτλοι της παράστασης, ενίσχυσε την άποψη μου ότι το αυτό το έργο (Γιώτα Αργυροπούλου) θα μπορούσε να γίνει μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ταινία.

Υπάρχει μια παρεμφερής υπόθεση σε ταινίας επ.φαντασίας του 1990 «Total Recall» του Βερχόφεν, αλλά εδώ η υπόθεση τους θεατρικού έργου εκτυλίσσεται στην Αθήνα.
Για μια βδομάδα ακόμα.

Ερμηνεία: Γιώτα Αργυροπούλου, Χαρά Κότσαλη, Δημήτρης Ξανθόπουλος

Θέατρο της Aνωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών

Πειραιώς 256 (δίπλα στο Μείζονος Ελληνισμού & στο Φεστιβάλ Αθηνών)

(10΄ από ΗΣΑΠ Καλλιθέας)
Τετάρτη, Πέμπτη & Παρασκευή 21.00  (ως 29/1)
Εισιτήρια: 12,7,5 €
Τηλ.: 6989741377

Κοινοποίηση

Γραψτε ενα σχολιο