Ξέφρενος Σαίξπηρ από πρωτοεμφανιζόμενους ηθοποιούς – Κριτική από την Ηρώ Μητρούτσικου

0

Φανταστικές ιστορίες στο θέατρο: Όσοι λατρέψατε το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα για δυο», θα λατρέψετε, επίσης, την παρακάτω παράσταση, πάλι έργου του Σαίξπηρ που συμμετέχει στις Γιορτές Ανοιχτού Θεάτρου 2016 του Δήμου Θεσσαλονίκης, την 1η Ιουλίου 2016

«Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας»
Η κωμωδία “Όνειρο θερινής νυκτός” ή “Όνειρο μεσοκαλοκαιριάτικης νύχτας” (1595) είναι ένα από τα γνωστότερα και πιο πολυπαιγμένα έργα, από τα 38 θεατρικά που έγραψε ο Γουίλιαμ Σαίξπηρ (1564-1616).

Πρόκειται για ένα πνευματώδες μίγμα ρομαντισμού, μαγείας και κωμικών σκηνών. Παρακολουθούμε την ιστορία τεσσάρων ζευγαριών τη νύχτα του μεσοκαλόκαιρου, δηλαδή στις 21 Ιουνίου. Κατά το θερινό ηλιοστάσιο -και σύμφωνα με την βρετανική παράδοση- τα ξωτικά συνηθίζουν να διασκεδάζουν «ιδιαίτερα». Είναι η κατάλληλη χρονική στιγμή για να κάνουν φάρσες και παγαποντιές, για να «παίξουν» με τους ανθρώπους ή για να χορέψουν όλη τη νύχτα κάτω από το φως του φεγγαριού. Μην ξεχνάμε ότι είναι η νύχτα κατά την οποία διαδραματίζεται και το έργο «Δεσποινίς Τζούλια» του Στρίντμπεργκ. Λέγεται ότι αυτή τη νύχτα οι κόσμοι πλησιάζουν πολύ κοντά και μέσα στην ομίχλη του λυκόφωτος οι σκιές και οι ψίθυροι αποκτούν ασυνήθιστους και παράξενους ιδιοκτήτες. Για να τα δει κανείς, αρκεί μόνο να μαζέψει σπόρους φτέρης, ακριβώς τα μεσάνυχτα, και να τους τρίψει πάνω στα βλέφαρά του. Αλλά πρέπει να κουβαλά και λίγο από το λουλούδι απήγανος μαζί του, για να μην τον μαγέψουν τα ξωτικά.

Το έργο περιγράφει τις περιπέτειες τεσσάρων νεαρών Αθηναίων, μιας ομάδας ερασιτεχνών ηθοποιών, επίσης του Δούκα και τη Δούκισσα της Αθήνας (Θησέα και Ιππολύτης), καθώς και δυο αρχιξωτικών του δάσους.

Τα τρία ζευγάρια (καθώς και οι δυο ρόλοι του θεατρικού έργου) έχουν αρχαιοελληνικά ονόματα, κάτι που κάνει ο Σαίξπηρ και στο «Πολύ κακό για το τίποτα». Η υπόθεση διαδραματίζεται σε μια φανταστική Αθήνα και στο δάσος, το οποίο βρίσκεται στα όρια αυτής.

Η αρχαία Ελλάδα φαντάζει εξωτικό μέρος για τους Άγγλους του μεσαίωνα… Πρόκειται, λοιπόν, για μια περιπέτεια φαντασίας κάτι σαν τους Μόντυ Πάιθονς του μεσαίωνα.

Ξέφρενος Σαίξπηρ από πρωτοεμφανιζόμενους ηθοποιούς
Η περίπλοκη υπόθεση:
Λίγο πριν το γάμο του Δούκα της Αθήνας, Θησέα με τη βασίλισσα των Αμαζόνων, Ιππολύτη, η αρχοντοπούλα Ερμία αρνείται να συμβιβαστεί με την επιθυμία του πατέρα της να παντρευτεί τον Δημήτριο. Αλλά για την εναντίωση στη θέληση του πατέρα ο νόμος ορίζει θάνατο ή ισόβια υπηρεσία στη θεά Άρτεμη!  Έτσι, η Ερμία και ο αγαπημένος της, Λύσανδρος, κλέβονται και διαφεύγουν το δάσος. Η καλύτερη φίλη της, Έλενα, όμως, το μαρτυράει στο Δημήτριο, επειδή είναι ερωτευμένη μαζί του. Εν τω μεταξύ, στο δάσος, ο βασιλιάς των Ξωτικών, Όμπερον έχει τσακωθεί με την αγαπημένη του, βασίλισσα των ξωτικών Τιτάνια, και για να την  εκδικηθεί αναθέτει στον σκανδαλιάρη Πουκ να βρει ένα λουλούδι, ο χυμός του οποίου κάνει όποιον το πιει, να ερωτευτεί το πρώτο ον που δει μπροστά του. Ο Πουκ από λάθος το ρίχνει στον Λύσανδρο αντί για τον Δημήτριο, ο οποίος ερωτεύεται την Έλενα κι έτσι έχουμε ένα γαϊτανάκι, κατά το οποίο τέσσερις νέοι τρέχουν ο ένας πίσω από τον άλλον μέσα στο δάσος, κυνηγώντας ο καθένας τον έρωτά του, ο οποίος, όμως, είναι ερωτευμένος με άλλον, ο οποίος είναι ερωτευμένος με άλλον κ.ο.κ. Ο Δημήτριος ακολουθεί την Ερμία, η Ερμία τον Λύσανδρο, ο Λύσανδρος την Ελένη και η Ελένη τον Δημήτριο κλείνοντας τον αέναα κινούμενο κύκλο.

Λίγο πιο πέρα, μια ομάδα μαστόρων κάνει πρόβες προκειμένου να στήσει μια παράσταση πάνω σε μια ιστορία (του Πύραμου και της Θίσβης ) από τις μεταμορφώσεις του Οβίδιου, ώστε να την παρουσιάσει στον γάμο του Θησέα. O Πουκ, όμως, μετατρέπει το κεφάλι του ενός σε κεφάλι γάιδαρου. Η Τιτάνια ξυπνάει, και μαγεμένη από το φίλτρο που της έριξε ο Όμπερον, ερωτεύεται τον μάστορα με την γαϊδουροκεφαλή κι ο Όμπερον διασκεδάζει έως ότου διατάξει τον Πουκ να λύσει τα μάγια του μάστορα, της Τιτάνια, και του Λύσανδρου.

Η μέρα του γάμου έφτασε, ο Θησέας παρακάμπτει την επιθυμία του πατέρα της Ερμίας και ετοιμάζει τους γάμους όλων και όλοι μαζί, ευτυχισμένοι, παρακολουθούν την ερασιτεχνική παράσταση «Πύραμος και Θίσβη» των μαστόρων. Οι τέσσερις νέοι και οι μάστορες σκέφτονται ότι τα γεγονότα της νύχτας πρέπει να ήταν κάποιο όνειρο και το έργο κλείνει με τα τέσσερα ζευγάρια ενωμένα, ίσως παντοτινά

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ:
Νεαροί ηθοποιοί που μόλις αποφοίτησαν από το Κ.Θ.Β.Ε. μας δίνουν ένα διαμαντάκι γεμάτο κίνηση και φρεσκάδα. Μετά από δύο επιτυχημένους κύκλους παραστάσεων στη Θεσσαλονίκη και περιοδεία στη Βόρεια Ελλάδα, η Εταιρεία Θεάτρου “Θέση” κατηφόρισε στην Αθήνα (θέατρο Θησείον) και τωρα ξαναπαρουσιάζει αυτό το διαμαντάκι στην Θεσσαλονίκη. Μάλιστα, επιλέχτηκε ως η ελληνική συμμετοχή στο Festival Internacional de Teatro Clásico de Almagro 2016 στο  Almagro της Ισπανίας (25/7/16).

Πέντε ηθοποιοί (Τρυφωνία Αγγελίδου, Διαμαντής Αδαμαντίδης, Αχιλλέας Αναγνώστου, Γιάννης Σαμψαλάκης, Μαρία Χάνου) και ένας ταλαντούχος σκηνοθέτης (Μιχάλης Σιώνας) καταφέρνουν να μας παρουσιάσουν όλο το έργο (σε μετάφραση-διασκευή της ομάδας) κινούμενοι σε φρενήρεις ρυθμούς.

Ντυμένοι με απλά μαύρα ρούχα, τα οποία λειτουργούν ως καμβάς πάνω στον οποίο προσθέτουν ένα χρωματικό στοιχείο για κάθε ρόλο, καθώς οι ρόλοι είναι άνω των 18! Μάλιστα, όσο εξελίσσεται η παράσταση, οι μεταμφιέσεις γίνονται όλο και πιο ευφυείς και αστείες.

Η δυνατή έναρξη μας δίνει “σημεία” για το τί θα επακολουθήσει. Μου “μυρίζει” ότι αυτό που θα παρακολουθήσουμε θα είναι εξαιρετικό κι οι προσδοκίες επιβεβαιώνονται και με το παραπάνω.

Η μουσική είναι live. Οι ίδιοι οι ηθοποιοί είναι αυτοί που εκτελούν τα πολλά και διαφορετικά ακούσματα της παράστασης: σαξόφωνο, μελόντικα, πολλά κρουστά, κουδουνάκια, γιουκαλίλι, φωνητικά αλλά και ηλεκτρονική μουσική και break dance, πλαισιώνοντας με ποικίλους ήχους αυτή την ξέφρενη παράσταση (μουσική: Διαμ.Αδαμαντίδης).

Οι αρχηγοί των απόκοσμων και μεγαλόσωμων ξωτικών παρουσιάζονται με υποβλητικές μάσκες, τα μαλλιά των οποίων είναι φτιαγμένα από φύλλα, κάτι αναμενόμενο για ξωτικά του δάσους. Ένα μικρό κομμάτι ψεύτικου γκαζόν είναι, ίσως, το μοναδικό σκηνογραφικό στοιχείο και δηλώνει -εκτός από τον χώρο  της ορχήστρας- ότι το μεγαλύτερο μέρος του έργου διαδραματίζεται στην φύση, στο δάσος της αρχαίας Αθήνας, ένα δάσος που ορίζει ο βασιλιάς των ξωτικών Όμπερον (κοστούμια/κατασκευές: Κατερίνα Παπαγεωργίου).

Η παράσταση κλείνει με τη θεατρική παρουσίαση της συντεχνίας των μαστόρων, εν είδη βωβής ταινίας.

Οι πέντε ηθοποιοί, άξιοι σε όλους τους ρόλους -τους οποίους αλλάζουν μέσα σε δευτερόλεπτα- παίζουν συγχρόνως και μουσική. Αξιομνημόνευτη η στιγμή που στη σκηνή πρέπει να βρίσκεται και ο Πουκ και η Ερμία και τότε η ηθοποιός «διαπιστώνει» ότι αυτή παίζει και τους δυο ρόλους!

Μια παράσταση που αξίζει να δείτε, όσες φορές κι αν έχετε ξαναδεί αυτό το έργο (στο θέατρο ή στο σινεμά).

Θα κλείσω με μια φράση του Σαίξπηρ (δια στόματα του Δούκα), την οποία σημείωσα και ταιριάζει απόλυτα στην συγκεκριμένη παράσταση:

Ιππολύτη (για την παράσταση των μαστόρων): «– Μα είναι ένα τίποτα…»

Θησέας: «– Κανένα πράγμα που προσφέρεται με σεβασμό και απλότητα δεν είναι για πέταμα».

Περισσότερες κριτικές στο event : https://www.facebook.com/events/115749228854994/

Η ομάδα: https://www.facebook.com/thesistheatrecompany/

θεατρο «Θησείον»
Τουρναβίτου 7, 10553 Ψυρρή-Θησείο
Τηλ. 2103235351
 
Τετάρτη 13 & Πέμπτη 14 Ιουλίου 21.15
Διάρκεια: 80 λεπτά
Γενική Είσοδος : 8 €

 

Κοινοποίηση

Γραψτε ενα σχολιο