Λεβεντιά, χάρη και δύναμη στην παράσταση «Λαβύρινθος, από το σκοτάδι στο φως».Συνέντευξη του χορογράφου/σκηνοθέτη Παύλου Κουρτίδη από το Lifebeat.gr

0

Πριν λίγες μέρες ο Παύλος Κουρτίδης σε συνεργασία με τους αδερφούς Μεγαλακάκη παρουσίασαν στο Παλλάς μια εντυπωσιακή χοροθεατρική παράσταση με τίτλο «Λαβύρινθος,από το σκοτάδι στο φως».

Έναρξη του έργου: Πάνω σε ενα αρχέγονο τοίχο μια κοπέλα ξεδιπλώνει ενα τεράστιο κουβάρι φτιαγμένο με τα σώματα των χορευτών . Ο μίτος της Αριάδνης; Η ιδια η Ιστορία που ξεδιπλώνει τις πτυχές της; Οπως και να ‘χει ο Παύλος Κουρτιδης και οι αδερφοί Μεγαλακάκη βούτηξαν στις ρίζες της Κρήτης και κατ’επέκταση της Ελληνικής μυθολογίας και Ελληνικής Ιστορίας και ανέσυραν ενα αρχέγονο πλούτο που δονείται ακόμα και συγκινεί. Ο Κουρτίδης τον μπόλιασε με τον συγχρονο χορό και το αποτέλεσμα ήταν μια παράσταση με πολύ δυνατές χορογραφικά σκηνές και πανέμορφες εικαστικά εικόνες . Οι παραδοσιακοί χοροί  ορίζουν  τι σημαίνει η λέξη «λεβεντιά» για τους αντρες και «άδολη χάρη» για τις γυναίκες. Οι σύγχρονες χορογραφίες εγείρουν έντονα συναισθήματα και μας μεταφέρουν στο σήμερα. Από τις πιο όμορφες στιγμές του έργου, τα ζευγάρια των  σύγχρονων χορευτών που στροβιλίζονται  στην εξαιρετική διασκευή του τραγουδιού του αποχαιρετισμού από το έργο  «Ερωτόκριτος» στο πιάνο….

Ο Παύλος Κουρτίδης μας παρεχώρησε μια συνέντευξη για όλο αυτό το «ταξίδι».  Τον ευχαριστούμε πολύ και ευχόμαστε καλή επιτυχία στα σχέδια του για την συνέχιση της παράστασης. – Τίνα Αλεξοπούλου, θεατρολόγος/ηθοποιός

Συνέντευξη του Παύλου Κουρτίδη στο Lifebeat.gr
Αν και ποντιακής καταγωγής πως προέκυψε η ιδέα να ασχοληθείτε με τους κρητικούς χορούς;Ποια στοιχεία τους σας ενέπνευσαν; Κι αν καποια στιγμή έχετε σκοπό να κάνετε ένα ανάλογο πάντρεμα με ποντιακούς χορούς. 

Το γεγονός ότι είμαι ποντιακής καταγωγής ίσως με έκανε να καταλάβω τι κρύβει η Κρήτη. Είμαστε κοντά, θα έλεγα πολύ κοντά. Προσωπικές μου εμπειρίες ήρθαν κι έχτισαν την οπτική μου. Πράγματα που είχαν μείνει μέσα μου με το πέρασμα του χρόνου λειτούργησαν ενστικτωδώς. Φυσικά η βοήθεια του Γιάννη και του Γιώργου στο να γνωρίσω την Κρήτη μέσα από την πολυετή τους έρευνα από πολλές οπτικές ήταν πολύ σημαντική. Όλο αυτό ήταν μήνες δουλειάς, πριν καν αρχίσουμε την πρώτη μας πρόβα με τους συντελεστές.

O πολιτισμός της Κρήτης είναι τόσο πλούσιος που μπορούμε να μιλάμε ώρες για αυτόν, τι είναι αυτό που δεν έχει η μεγαλόνησος; Από την μινωική εποχή, τα Ταυροκαθάψια, τον Δασκαλογιάννη, τον Αρχαίο γέρανο, το Ριζίτικο το οποίο έγινε αναπαράσταση από τον Γιάννη και τον Γιώργο επάνω στον αρχέγονο τοίχο συμβολικά ώστε να θυμόμαστε ότι τα ριζίτικα είθισται να τραγουδιούνται σε πρόποδες και έχουν μακράν παράδοση, μαντινάδες μοναδικές, ο ερωτόκριτος… είναι τόσα πολλά!!! Ο Λαβύρινθος της Κρήτης… ο αρχαιότερος όλων. Η Κρήτη είναι ένα τεράστιο κομμάτι της πατρίδας μου και είναι μεγάλη ευθύνη να πρέπει να την πάρεις στα χέρια σου και να την απεικονίσεις μέσα από εικόνα ρυθμό και χορό. Στάση και κίνηση.

Στην ερώτηση σου για το πάντρεμα των ποντιακών χορών θα έλεγα ότι ως σκηνοθέτης και χορογράφος δεν λειτουργώ τοπικιστικά. Το γεγονός ότι είμαι υπερήφανος για τις ρίζες μου δεν επηρεάζει την χορογραφική μου δραστηριότητα. Η σύμπραξη με την Κρήτη ήρθε μετά από πολυετή εργογραφία – παραστάσεων μου. Όλα είναι θέμα σχέσεων, συγκυριών και εμπεριστατωμένης πρότασης που με τους Γιάννη και Γιώργο Μεγαλακάκη έγινε επιτυχώς.

Συνέντευξη του Παύλου Κουρτίδη στο Lifebeat.gr
Πως ήταν η συνεργασία σας με τους αδερφούς Μεγαλακάκη;

Ο Γιάννης και ο Γιώργος είναι μέσα στην καρδιά μου. Η συνεργασία μας ήταν εξαιρετική και τώρα μετά το πέρας των παραστάσεων στο Παλλάς ετοιμαζόμαστε για το επόμενο βήμα του «Λαβυρίνθου». Το ταξίδι συνεχίζεται και σύντομα θα είναι ανακοινώσιμα τα χαρούμενα μαντάτα μας… θα πω ξανά ότι αυτή η παράσταση ίσως ενδιαφέρει ένα παγκόσμιο κοινό.

Παρατηρήσαμε οτι η υπέροχη πρωτότυπη μουσική (του Βασίλη Τσεντούρου) στα μέρη που συνόδευαν τον σύγχρονο χορό ήταν ως επι το πλείστον μινόρε-λυπητερή. Ενώ στα παραδοσιακά κομμάτια ήταν χαρούμενα (από την φύση τους έτσι κι αλλιώς)φωτεινά- ματζορε. Θέλατε μέσα από αυτή την επιλόγη αυτή να τονίσετε την μελαγχολία του σύγχρονου κόσμου και την αντίθεση με την παράδοση  ή υπήρχε κάποιος άλλος λόγος;

Δεν ήταν αυτός ο πρωταρχικός σκοπός. Νομίζω ότι η θεματολογία ήταν τέτοια που επέτρεπαν να μπουν τα συγκεκριμένα ακούσματα.

Συνέντευξη του Παύλου Κουρτίδη στο Lifebeat.gr
Απο τις πιο δυνατές στιγμές του έργου κατά την γνώμη μου ήταν όταν  προς το τέλος της παράστασης παρακουλουθούμε τους χορευτές του σύγχρονου να χορεύουν με μοτίβα κρητικά και αμέσως μετά να ακολουθεί ένας δυνατός πυρρίχιος με τον παραδοσιακό τρόπο. Καθώς ο θεατής περίμενε οτι αυτό θα ήταν ένα δυνατό φινάλε για ποιο λόγο διαλέξατε σε εκείνο το σημείο να ακολουθήσει το μοιρολόϊ (μάνα και γιος); Γιατί συγκεκριμένα σε εκείνο το σημείο και όχι νωρίτερα ή αργότερα;

Διάλεξα μετά από ένα δυνατό στιγμιότυπο να μπει το μοιρολόι σκεπτόμενος την συναισθηματική εναλλαγή από τον ενθουσιασμό στον προβληματισμό. Είναι κάτι που πολλές φορές χρειάζεται μία παράσταση ώστε να υπάρχει μια δομή, να μπορέσεις να καθοδηγήσεις τον θεατή εκεί που θες. Ο λόγος; Για να μπορέσει να γευτεί την κάθε στιγμή ως μοναδική και σε ροή.

Το μοιρολόι έριξε τους τόνους και έφερε συναισθηματική φόρτιση. Από εκεί άρχισε μια ανοδική πορεία σε ακούσματα, χορό και εικόνα και μετά μπορέσαμε και μπήκαμε στην τελική ευθεία της παράστασης με την σύμπραξη επί σκηνής όλων των χορευτών. Σκοπός ήταν ο θεατής να αρχίσει να αποζητά την σύμπραξη, να νιώσει την ανάγκη να δει τους δύο να γίνονται ένα. Το κρατήσαμε και νομίζω ότι λειτούργησε λυτρωτικά ώσπου στο τέλος οδεύουμε όλοι…προς το φως.

 Υπήρχε κάποιο σχόλιο από θεατή μετά το τέλος του έργου που σας έκανε εντύπωση και έμεινε χαραγμένο στην μνήμη σας;

Δεν θέλω να μεταφέρω κολακευτικά σχόλια των θεατών γιατί νιώθω σαν να τους προδίδω εν μέρη. Όταν ο θεατής μπαίνει στη διαδικασία να αφιερώσει 5 λεπτά από τον χρόνο του να έρθει να σου πει κουβέντες που λίγο νωρίτερα είχαν γίνει εικόνα στα μάτια του ή να σου γράψει ένα προσωπικό email, τότε ένα είναι σίγουρο, ότι τον άγγιξες και αυτό είναι μεγάλη χαρά!

Τα όμορφα λόγια από τον κόσμο είναι εμπιστευτικά. Θα μείνω στο ότι σε αρκετά ένιωσα πραγματική συγκίνηση. Βλέπεις τα λόγια είναι αυθόρμητα, δεν έχουν πρέπει. Έχουν μόνο θέλω.

Συνέντευξη του Παύλου Κουρτίδη στο Lifebeat.gr
Ποιος ο στόχος σας για τον σύγχρονο χορό;τι επιθυμείτε να προτείνετε στον θεατή του σήμερα;

Ο σύγχρονος χορός είναι η βάση, από εκεί αρχίζει ένα κουβάρι που λέγεται παράσταση χοροθεατρικού περιεχομένου, άρα είναι ένα κράμα το οποίο βαπτίζουν κατά καιρούς με διάφορες ονομασίες όπως dance performance, σκηνική σύνθεση, χορόδραμα, installation. Η πρόταση είναι να βάλεις τον θεατή και όχι τον ειδήμονα της τέχνης να αφουγκραστεί εικόνα, θεματολογία, αρχή, μέση και τέλος. Ο χορός για μένα δεν είναι αριθμοί από το ένα έως το οχτώ. Είναι όλα τα άλλα εκτός από αυτό.
Εδώ και χρόνια μέσα από τις παραστάσεις μου προσπαθώ να δω τον χορό ως ένα έργο κατανοητό μέσα από την γλώσσα του σώματος, ικανό να ταξιδέψει το μυαλό σε σκέψεις με αληθινό περιεχόμενο καθώς ο ρεαλισμός στην κίνηση και έκφραση παίζει για μένα σημαντικό ρόλο. Ο χορευτής είναι και ηθοποιός απλά δεν το ξέρει.

Η παράσταση παρουσιάστηκε στο Παλλάς 20 και 21 Μαϊου 2016 με συντελεστές τους:
Σκηνοθεσία/εικαστική σύλληψη: Παύλος Κουρτίδης
Σύλληψη: Γιάννης & Γιώργος Μεγαλακάκης
Χορογραφία: Γιάννης Μεγαλακάκης, Παύλος Κουρτίδης, Γιώργος Μεγαλακάκης

Επί σκηνής χορευτές (Κρήτη): Γιάννης Μεγαλακάκης, Γιώργος Μεγαλακάκης, Γιάννης Πηδηκτάκης, Γιάννης Γκότσης, Χρήστος Βλαχόπουλος, Χρήστος Πετράκης, Γιώργος Σιδηρόπουλος, Παναγιώτης Διαμαντόγλου, Σπύρος Λώλης, Αδάμ Κοκκινογένης, Νικολέτα Κουρκούτα, Πέγκυ Μπαρούνη, Μαρία Καρέλα, Πελαγία Πιπεράκη, Γωγώ Λιβιέρη, Εύη Ανδρουλάκη

Επί σκηνής χορευτές (Σύγχρονος χορός): Παύλος Κουρτίδης, Ζωή Σωτηροπούλου, Άγγελος Αντωνάκος, Χρήστος Καφετζής, Ιωάννα Κορίνα Παλάσκα, Ίρις Παύλου Κατράκη, Όλια Μουρουζίδου, Ειρήνη Ζάττα, Αναστασία Κοντοπίδη, Δημήτρης Αντωνόπουλος, Ιωάννης Δαμιανός Στέφος

Μουσικοί
Βασίλης Τσεντούρος: Ντραμς
Γιώργος Κοντογιάννης: Λύρα
Δημήτρης Βαρελόπουλος: Λαούτο
Αντρέας Αρβανίτης: Λαούτο-Ασκομπαντούρα-Θιαμπόλι
Μαρίνος Τρανουδάκης: Νταούλι

Πρωτότυπες μουσικές συνθέσεις (σύγχρονο): Βασίλης Τσεντούρος
Ενορχήστρωση (παραδοσιακά): Γιώργος Κοντογιάννης
Σκηνικά: Δήμητρα Παπαδημητρίου
Κοστούμια (Π.Κ.): Χριστίνα Λεοντιάδου
Φωτισμοί: Απόστολος Τσιτσώνης
Βοηθός χορογράφου (Π.Κ.): Ζωή Σωτηροπούλου

Μακιγιάζ: Φωτεινή Μακρίδου
Συντονισμός παραγωγής: Σοφία Καραγιάννη
Φωτογραφίες παράστασης: Γιώργος Καλφαμανώλης

Κοινοποίηση

Γραψτε ενα σχολιο