Aριστοτέλης Ρήγας! Το γέλιο και η μουσική μας επιτρέπουν να παίρνουμε μια απόσταση από τα πράγματα.

0

Το lifebeat.gr συναντάει τον πολυτάλαντο Αριστοτέλη Ρήγα για μια συνέντευξη με πολύ ενδιαφέρον.

Τι σας ενέπνευσε για να ξεκινήσετε το κωμικό ταξίδι σας στο θέατρο Άβατον; (πώς ξεκίνησε η ιδέα;)

Η ιδέα για την παράσταση δεν προέκυψε ξαφνικά αλλά μάλλον ως αποτέλεσμα της συνολικής μου ενασχόλησης με το standup comedy και τη μουσική. Σε κάποιο σημείο δοκίμασα να δω τη μουσική με τη ματιά της κωμικής φόρμας και αυτό που προέκυψε, με συνεχείς δοκιμές και βελτιώσεις, διαμόρφωσε συνολικά την παράσταση που παρουσιάζεται στο θέατρο Άβατον.

Γιατί επιλέξατε να δώσετε τον τίτλο «Musicomedy»;

Είναι μάλλον αρκετά περιγραφικός ο τίτλος και ταυτόχρονα ένα λογοπαίγνιο που συνδυάζει τις λέξεις «music» και «comedy», δεδομένου του ότι «παντρεύω» τη μουσική κωμωδία και το standup comedy. Ηταν το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό όταν σκέφτηκα «πώς να ονομάσω αυτό που κάνω;». Επίσης, ναι, μου αρέσουν τα λογοπαίγνια και υπάρχουν αρκετά από αυτά στην παράσταση.

Γιατί κανείς να έρθει να παρακολουθήσει το «Musicomedy»; Τι θα συναντήσει κανείς τα βράδια της Πέμπτης;

Η παράσταση είναι μεικτή. Στο πρώτο μέρος της είναι μια παράσταση standup comedy με την «ορθόδοξη» φόρμα του είδους: ένας άνθρωπος με ένα μικρόφωνο σε μια σκηνή, χωρίς σκηνικά και κουστούμια, σε έναν κωμικό μονόλογο, με αποκλειστικό σκοπό να εκμαιεύσει τα συχνά και δυνατά γέλια του κοινού. Στο δεύτερο μέρος της παράστασης, για τον ίδιο σκοπό, επιστρατεύεται και η κιθάρα μου. Η θεματολογία και απλώς μετατοπίζεται στη φόρμα, τους στίχους και τη δομή γνωστών τραγουδιών. Μεταξύ των σύντομων αστείων, του σουρεαλισμού και της μουσικής ελπίζω ότι ο καθένας θα βρει κάτι που θα του αρέσει. Το μόνο που δεν μπορεί κανείς να προσάψει στην παράσταση είναι «έλλειψη ποικιλίας».

Τι εννοείτε όταν αναφέρετε τη «μεγάλη ναυτική παράδοση των Τρικάλων. Πραγματικά γεγονότα που βασίζονται σε φανταστικές ιστορίες»; Πόσο «στενά συνδέεται η ελληνική παραδοσιακή μουσική με τη σύγχρονη ξένη»; Αλλά και πως είναι να «παίξεις ένα τραγούδι του Παντελίδη ανάποδα»;

Όλες αυτές είναι εύλογες απορίες, στις οποίες οι απαντήσεις δίνονται κάθε Πέμπτη στο θέατρο Άβατον…

Αριστοτέλης Ρήγας
Το χιούμορ και η μουσική μπορεί να είναι τα αντίδοτα στην κατήφεια των καιρών;

Σίγουρα. Κατ’ αρχάς η ίδια η μουσική έχει αυτή τη δύναμη, να διαμορφώνει καθοριστικά το συναίσθημα του ακροατή. Τα λυπητερά τραγούδια μάς κάνουν θλιμμένους και τα χαρούμενα χαρούμενους. Δεν εννοώ ότι μπορεί να αντιμετωπιστεί η πραγματικότητα απλώς επιλέγοντας το κατάλληλο soundtrack, αλλά σίγουρα τόσο η μουσική όσο και το γέλιο μας επιτρέπουν να παίρνουμε μια απόσταση από αυτά που μας συμβαίνουν και να εξετάζουμε τα πράγματα πιο ψύχραιμα και ίσως πιο αντικειμενικά. Πολύ χρήσιμο στην εποχή μας αλλά και γενικότερα.

Είστε νικητής του 2ου Φεστιβάλ standup comedy (1ο βραβείο Κριτικής Επιτροπής και Κοινού). Πόσα χρόνια ασχολείστε με αυτό το είδος θεάματος και τι σας έκανε να ασχοληθείτε με αυτό;

Ασχολούμαι από τον Νοέμβριο του 2012, η πρώτη μου παράσταση ήταν το 2ο φεστιβάλ standup comedy που αναφέρετε. Τότε παίζοντας ένα πεντάλεπτο κείμενο μπροστά στο κοινό του φεστιβάλ άνοιξα την πόρτα σε ένα παράλληλο σύμπαν στο οποίο υπάρχω πλέον ως κωμικός. Πριν από αυτό ασχολούμουν ερασιτεχνικά με το θέατρο και τη μουσική και σε κάποιο βαθμό το ήξερα ενστικτωδώς ότι θα μου αρέσει. Ήμουν αυτός ο τύπος που λέει συνέχεια ανέκδοτα στις παρέες και καταλήγει να κλείνει τα βράδια του με έναν παρόμοιο τύπο, να λένε εναλλάξ «το ξέρεις αυτό το ανέκδοτο που..» ενώ όλοι οι υπόλοιποι έχουν πάει για ύπνο. Βέβαια, σαφώς υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο «λέω ανέκδοτα» και στο «κάνω standup comedy» – η φόρμα είναι πολύ πιο απαιτητική στο δεύτερο και η κειμενική οικονομία είναι ζητούμενο. Πλέον στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη διοργανώνονται βραδιές «open mic» (ανοιχτού μικροφώνου) στις οποίες ο καθένας μπορεί να γράψει ένα πεντάλεπτο κείμενο και να δοκιμάσει τις δυνάμεις του ίσως ανοίγοντας και αυτός μια πόρτα στο δικό του «παράλληλο σύμπαν».

Ποιους καλλιτέχνες της διεθνούς σκηνής stand up comedy θαυμάζετε;

Υπάρχουν πάρα πολλοί για να τους απαριθμίσω. Εξάλλου δεν θα ήθελα να κακοκαρδίσω κάποιον καταξιωμένο συνάδελφο της διεθνούς σκηνής που τυχόν θα συνειδητοποιήσει – διαβάζοντας αυτή τη συνέντευξη – ότι δεν τον αναφέρω. Πέρα απ’ αυτό, στο εξωτερικό ο ανταγωνισμός μεταξύ των πολυάριθμων κωμικών έχει ανεβάσει το επίπεδο σε δυσθεώρητα ύψη. Σε γενικές γραμμές, οποιοσδήποτε Αμερικανός π.χ κωμικός είναι γνωστός σε κάποιον που ζει στην Ελλάδα σίγουρα έχει δουλέψει τόσο σκληρά για την κωμωδία του που αξίζει το θαυμασμό μου.

Στην Ελλάδα αυτό το είδος διασκέδασης σε τί θέση βρίσκεται;

Η αλήθεια είναι ότι το standup comedy ως θεατρικό είδος δεν είναι πολύ διαδεδομένο. Το κοινό δεν είναι εξοικειωμένο με τη φόρμα, επειδή εμφανίστηκε στην Ελλάδα σχετικά πρόσφατα, στις αρχές της δεκαετίας του ’90 με τις «νύχτες κωμωδίας» της Λουκίας Ρικάκη στον πεζόδρομο της Θεμιστοκλέους στα Εξάρχεια. Είκοσι χρόνια δεν είναι αμελητέο διάστημα, όμως φαντάζει ασήμαντο σε σχέση με την παράδοση της θεατρικής κωμωδίας στην Ελλάδα που έχει τις ρίζες της στον Αριστοφάνη. Το standup comedy θα μπορούσε ίσως να θεωρηθεί συνέχεια της Επιθεωρησιακής κωμωδίας και προσωπική μου άποψη είναι ότι με τον καιρό θα την αντικαταστήσει ως ένα πολύ ποιοτικό και λαϊκό θέαμα.

Αριστοτέλης Ρήγας
Στο διάστημα της ενασχόλησής σας έχετε εντοπίσει διαφορές σχετικά με το χιούμορ του κοινού;

Σίγουρα το χιούμορ είναι δυναμικό, αλλάζει με τον καιρό και τις προσλαμβάνουσες του κοινού. H τεχνολογία έχει επιδράσει καθοριστικά στον τρόπο και στη συχνότητα που εκτίθεται το κοινό στο κωμικό περιεχόμενο που παράγεται σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Πλέον κάποιοι από τους ανθρώπους που έρχονται στις παραστάσεις έχουν δει στο ίντερνετ παραστάσεις κωμικών διεθνούς βεληνεκούς, ξέρουν τη φόρμα του standup comedy και ξέρουν τι να περιμένουν από τον κωμικό επί σκηνής. Αυτό είναι πολύ σημαντικό και διευκολύνει το έργο μας. Αλλά σε γενικές γραμμές ακόμα «εκπαιδεύουμε» το κοινό στο τι ακριβώς είναι αυτό που κάνουμε και με αυτή την έννοια επιδρούμε στην αίσθηση του χιούμορ σε βάθος χρόνου. Για να απαντήσω και την ερώτησή σας, δεν εχω εντοπίσει μεγάλες διαφορές αλλά το μέλλον είναι μπροστά μας.

Όταν οι θεατές γελούν πώς νιώθετε, ποιες είναι οι σκέψεις σας;

Το συναίσθημα μοιάζει με αυτό που έχει κανείς όταν λέει σωστά ένα ανέκδοτο και η παρέα σκάσει στα γέλια. Φανταστείτε ότι σε μια σωστά δομημένη παράσταση ο στόχος του κωμικού είναι αυτό να συμβαίνει πέντε με οκτώ φορές το λεπτό, για κάθε λεπτό της παράστασης. Είναι δύσκολο να επιτευχθεί και όλοι όσοι ασχολούνται με το standup comedy δουλεύουν σκληρά προς αυτή την κατεύθυνση.

Ποιά είναι τα επόμενα σχέδια σας;

Προς το παρόν είμαι επικεντρωμένος στις δέκα παραστάσεις του Musicomedy στο θέατρο Αβατον. Το «ένα βήμα τη φορά» ήταν μια πολύ χρήσιμη οδηγία που εφήρμοσα πολύ νωρίς στη ζωή μου, συγκεκριμένα από ενός έτους που ξεκίνησα να περπατάω.

Κοινοποίηση

Γραψτε ενα σχολιο